Zımba denilince aklınıza sadece masa üzerinde duran memur zımbası geliyorsa malesef yanlış bir yerdesiniz. Bir kaç senedir öğürene kadar her yerde gördüğümüz zımbalar hiç bir yere gitmiyor ve ben de neredeyse tüm kıyafetleri çok hanım hanımcık, şirine stayla olan bir insan olarak bu zımbaların bu…
Düşünün bak Freddie Mercury de insan, biz de.
Tamam lan ben de kendimden utandım düşünmeyi bırakalım.
(Kaynak: mreddiefercury)
Yorumsuz olarak yayınlıyorum, cümlenin sonuna üç nokta koymayı da ihmal etmiyorum…
bir zamanlar, çorabımın teki diye bir şey yoktu ve çorabın icadından sonra çorabımın teki dert oldu.
bir zamanlar, televizyon diye bir şey de yoktu elbette ama bu ve bunun gibi şeylerin icadından sonra, bunların yokluğu üzerine konuşmak da epey popüler oldu ve insanlar buna yunanca‘daki özlemek
dün vasiyeti üzerine,
mezarına şarap dökülen can yücel’in anıt-mezarı,
bu sabaha karşı parçalandı,
ramazan’da mezar parçalayan müslümanlar,
islam’ın bir kez daha aslında sevgi, barış ve hoşgörü dini olduğunu herkese ispatladılar,
“hep bu ameriga müslümanları törörist gösteriyor filmlerde yaee”
diyenler bir kez daha haklı çıktı,
yersen.
(vinegarandsalt gönderdi)
